مسعوديه ميگفت و وعظ در مسجد بغدادى ميفرمود و منصب وعظ محافل داشت و طريقه پدران گرامى خود داشت و از شيخ كهف - الدين اسمعيل بن عمر بكرى قصرى « 98 » آداب گرفته بود و خرقه از شيخ فخر الدين دخترزاده سيدى « 99 » احمد كبير قدس سره پوشيده بود و از خال خود نيز . و او را اسانيد عاليه و تصانيف معتبره هست و وفات او در سال هفتصد و هشتاد و نهم بود و در نزد پدر مدفون كردند و در بقعه او جماعتى از علما و عباد و عرفا مدفونند . يكى از ايشان كريمه خاتون دختر حافظ قوام الدين اسمعيل است كه بر بلا صابر بود و تكلف نداشت و در تمام احوال شكر و صبر مينمود « 100 » . امير عز الدين اسحق « 101 » از جمله سادات بزرگ و عباد ابرار بود كه ذكرى و تلاوتى بر دوام داشت و در همه احوال ترك تكلف ميكرد و بر بلا صابر بود و مردمان را پند و نصيحت ميداد و در محافل بعد از ختم كلام الله دعا ميفرمود و كتابى در تصوف تصنيف كرده است و آن را مصباح الدجى نام كرده است و شيخ صدر الدين مظفر فرموده است كه سيد عز الدين اسحق از آنهاست كه جمع كرده است ميان علم و زهد و او

--> ( 98 ) - با فحص بليغ ما نتوانستيم هيچگونه اطلاعى در خصوص اين شخص بدست بياوريم ، و كهف الدين اسمعيل بن عمر قصرى پدر وى قطعا غير اسمعيل قصرى شيخ خرقهء نجم الدين كبرى است ترجمهء احوال او در نفحات و غيره مسطور است زيرا كه تاريخ وفات اين اسمعيل قصرى شيخ خرقه نجم الدين كبرى در سنهء 589 بوده ( خزينة الاصفياء ج 2 ص 13 ) در صورتى كه تاريخ وفات صاحب ترجمه معين الدين احمد بن ابى الخير كه از پسر كهف الدين اسمعيل بن عمر قصرى مذكور در متن اخذ طريقت نموده بوده سنهء 789 است يعنى بفاصلهء دويست سال بعد از وفات اسمعيل قصرى شيخ خرقهء نجم الدين كبرى ، پس تقريبا از محالات عادى است كه صاحب ترجمه با كسى بتواند معاصر باشد كه پدر آنكس دويست سال قبل از وفات وى وفات يافته بوده است . ( 99 ) - جها : سيد . ( 100 ) - منهم الست الكريمه سبط الحافظ الجليل قوام السنه اسمعيل تزوجها الشيخ شهاب الدين و هى ام جدى لابى رحمة الله عليهم - ( شد الازار ) . ( 101 ) - الامير عز الدين اسحق بن ضياء الدين على بن عربشاه الحسينى ( شد - الازار ) .